Περί θυμού ο λόγος

Τι είναι ο θυμός;

«Ο καθένας μας μπορεί να θυμώσει – αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να θυμώσει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και στη σωστή στιγμή, για την σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο – αυτό δεν είναι εύκολο»

Αριστοτέλης

• Αιτίες που πυροδοτούν θυμό

Ο θυμός είναι ένα από τα συναισθήματα εκείνα που αν κοιτάξεις προσεχτικά μέσα του θα διακρίνεις:

το αίσθημα της απόρριψης,

της αδικίας,

του φόβου και

των ενοχών.

Συχνά, αυτά εξωτερικεύονται με ένα κύμα θυμωμένης ενέργειας που εκτονώνει ωστόσο τον εσωτερικό πόνο (τουλάχιστον προσωρινά).

• Τρόποι διαχείρισης του θυμού μας

1. Είναι σημαντικό να μάθουμε να ελέγχουμε το θυμό μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λάθος να θυμώνουμε. Αλλά για να έχει κάποιο αποτέλεσμα, πρέπει να ξέρουν οι άλλοι γιατί θυμώσαμε. Ο θυμός, είναι κάτι που όλοι αισθανόμαστε κατά καιρούς. Δεν ενδείκνυται ούτε η καταπίεση του θυμού αλλά ούτε το βίαιο ξέσπασμα του. Δεν είναι κακό να πείτε ότι είστε θυμωμένοι. Σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο θα το δείξετε.

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε θυμωμένοι, απαντήστε στις δυο επόμενες ερωτήσεις πριν κάνετε το οτιδήποτε:

Με ποιον / τι είμαι θυμωμένος / η και Γιατί είμαι θυμωμένος / η.

2. Αποφύγετε τις προσωπικές επιθέσεις. Να θυμάστε πως με τις φωνές και τις κατηγορίες δεν θα βρεθεί λύση.

3. Έκφραση του θυμού (εκφράζω τον θυμό μου με θετικό τρόπο, ξεκαθαρίζοντας τις ανάγκες μου και χωρίς να επικρίνω κανέναν).

-Καταπίεση του θυμού (προσπαθώ να τον μετατρέψω σε δημιουργική συμπεριφορά).

4. Προσπάθεια να ηρεμήσουμε τον θυμό μας (χαλάρωση, βαθιές αναπνοές, yoga, χρήση της νοερή απεικόνιση).

5. Γνωσιακή Αναδόμηση (αλλαγή του τρόπου σκέψης, εκλογίκευση. Επικέντρωση στην διαχείριση του προβλήματος και όχι στην λύση του. Τι κρύβεται πίσω από τον θυμό μου; ποια ανάγκη μου δεν ικανοποιείται;)

6. Μηνύματα σε 1^ο ενικό πρόσωπο (παίρνουμε την ευθύνη των συναισθημάτων μας χωρίς να κατηγορούμε τους άλλους. Τα συναισθήματα μας είναι η προσωπική μας αντίδραση στην συμπεριφορά του άλλου. Τα μηνύματα αυτά δεν περιέχουν σκέψεις και ερμηνείες της συμπεριφοράς του άλλου).

7. Αντανακλαστική ακρόαση (αντανακλώ όσα ακούω με δικό μου τρόπο).

8. Αυθεντική επικοινωνία (Περιγράφω την κατάσταση σαν να ήμουν εξωτερικός παρατηρητής,

περιγράφω αυτά που αισθάνομαι μιλώντας για τον εαυτό μου και χωρίς να κατηγορώ κανέναν, περιγράφω τις ανάγκες μου και όχι τις λύσεις (απαιτήσεις) που έχω από τον άλλο,

διερεύνηση από κοινού της κατάστασης).

Συνοψίζοντας, δεν είμαστε πάντα σε θέση να αλλάζουμε ή να ξεφεύγουμε από τα πράγματα ή τα πρόσωπα που μας κάνουν να θυμώνουμε. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελέγξουμε τις αντιδράσεις μας απέναντι σε αυτά που μας προκαλούν θυμό.

Παιδί και θυμός

Η ένταση με την οποία τα παιδιά εκδηλώνουν τον θυμό τους είναι πολύ μεγαλύτερη από την δική μας. Αυτό συμβαίνει γιατί ακόμα, δεν έχουν αναπτύξει τις απαιτούμενες εκείνες δεξιότητες και την συναισθηματική τους νοημοσύνη ώστε να ξέρουν πώς να εκφράσουν και διαχειριστούν τα δύσκολα συναισθήματα τους. Αυτό που μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει να διαχειρίζεται τον θυμό του είναι:

1. Εξηγήστε του πως ο θυμός είναι κι αυτό ένα φυσιολογικό και απαραίτητο συναίσθημα και πως όλοι κάπου κάπου νιώθουμε θυμό. Αυτό που δεν είναι πάντα φυσιολογικό είναι ο τρόπος με τον οποίο τον εκδηλώνουμε - δείχνουμε τον θυμό μας.
2. Διαβάζουμε παιδικά βιβλία και παραμύθια συναισθηματικής αγωγής
3. τους εξηγούμε την σπουδαιότητα που έχει η παύση πριν την αντίδραση. Αποτελεσματικά μέσα αυτοελέγχου του αυθορμητισμού θεωρούνται τα ακόλουθα: τεχνικές χαλάρωσης με αναπνοές, μέτρημα δυνατά μέχρι το 10, το μαξιλάρι του θυμού, το φούσκωμα ενός μπαλονιού, η κραυγή, το τρέξιμο, συζήτηση, απασχόληση με κάτι άλλο.
4. Ενδυναμώστε την λεκτική έκφραση του θυμού του
5. Λειτουργήστε ως πρότυπο
6. Όσο καλύτερα είναι μέσα του το παιδί, τόσο λιγότερο θυμό θα εκδηλώνει και όταν το κάνει, θα τον εκφράζει με λιγότερο αρνητικό τρόπο.

Οι επιπτώσεις των ακάλυπτων συναισθηματικών αναγκών στην καθημερινότητα μας

Οι συναισθηματικές σας ανάγκες... 

Όσο παραμένουν ασυνείδητες, μένουν ακάλυπτες!

Έχετε την οικογένεια, το σπίτι, την δουλειά σας… μια Κυριακή για να κάνετε όσα δεν προλαβαίνετε μέσα στην εβδομάδα και αρκετές ανάγκες που πάντα αναβάλλετε για αργότερα. Μένετε όρθιοι με συμπληρώματα διατροφής και ένα οπλοστάσιο ονείρων που θωρακίζουν τις αντοχές σας. Μέχρι πότε όμως;

«Είμαι πέντε χρόνια παντρεμένη και έχω δυο υπέροχα παιδιά. Παρόλο που ο γάμος μου πάει καλά και όπως μου λένε γνωστοί και φίλοι ‘έχω κάθε λόγο να είμαι ευτυχισμένη’, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Νιώθω έντονη θλίψη, είμαι συνέχεια εξουθενωμένη και παρόλο που δεν δουλεύω, οι αντοχές και η ενεργητικότητα μου είναι περιορισμένη. Τι φταίει; (Νεφέλη, 31 ετών).

Η Νεφέλη όπως και αρκετοί από εσάς, πάσχει από αυτό που ονομάζουμε «ενεργειακή χρεοκοπία» κι αυτό γιατί, στην προσπάθεια της να καλύψει τις ανάγκες των άλλων, αγνόησε τις δικές της. Σύμφωνα με ψυχολόγους, κλείνοντας την πόρτα στις συναισθηματικές σας ανάγκες, ανοίγετε μια άλλη…αυτήν της κατάθλιψης. Ποιο συγκεκριμένα, όταν κάποιες από τις ανάγκες σας δεν ικανοποιούνται, η συναισθηματική ισορροπία του οργανισμού σας κλονίζεται και αυξάνονται οι πιθανότητες, να βρεθείτε ενεργειακά χρεοκοπημένοι. Ποιες είναι όμως αυτές οι ανάγκες; Κατά πόσο τις ικανοποιείτε; Υπάρχουν τρόποι για να τις αντιλαμβάνεστε έγκαιρα και με ακρίβεια και έτσι να μειώνετε την πιθανότητα μελλοντικών χρεοκοπιών; Με αυτά ακριβώς τα ερωτήματα θα ασχοληθούμε σε αυτό το άρθρο ευχόμενοι να σας προσφέρουμε την συνταγή μιας «συναισθηματικά ισορροπημένης ζωής».

Οι συναισθηματικές σας ανάγκες…

Οι συναισθηματικές σας ανάγκες, μπορούν να ομαδοποιηθούν σε πέντε γενικές κατηγόριες. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ψυχολόγο και ψυχοθεραπευτή Γιώργο Πιντέρη, οι επί μέρους ανάγκες που συνθέτουν τις πέντε αυτές γενικές κατηγορίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές και γι’ αυτό σας τις παραθέτουμε:

1. Ανάγκη για Συναισθηματική Ασφάλεια: συντροφικότητα, φιλία, ανθρώπινη επαφή, ενθάρρυνση, προσφορά και μοίρασμα.
2. Ανάγκη για Δύναμη: αποτελεσματικότητα, αυτάρκεια και επιρροή.
3. Ανάγκη για Ελευθερία: αυτοδιάθεση, διαθέσιμος χρόνος και αυθεντικότητα.
4. Ανάγκη για Αυτοπραγμάτωση: δημιουργικότητα, αυτογνωσία, ανανέωση, νόημα, έκφραση και εκτόνωση.
5. Ανάγκη για Ψυχαγωγία:παρέα, διασκέδαση, παιχνίδι και ανάπαυση.

Πόσο ικανοποιούνται οι συναισθηματικές σας ανάγκες;

Το παρακάτω ερωτηματολόγιο είναι μια χαρτογράφηση των συναισθηματικών σας αναγκών. Οι 22 αυτές ερωτήσεις-ανάγκες, δεν έχουν ασφαλώς την ίδια βαρύτητα για όλους και μπορεί να παρατηρηθούν διαφορές στο ίδιο άτομο σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Ωστόσο, είναι ένας έγκυρος και γρήγορος τρόπος αποκρυπτογράφησης των βαθύτερων ακάλυπτων αναγκών σας και μια προσπάθεια καλυτέρευσης της συναισθηματικής ποιότητας της ζωής σας. Διαβάσετε λοιπόν προσεχτικά τις παρακάτω ερωτήσεις και βαθμολόγησε τις χρησιμοποιώντας την ακόλουθη κλίμακα:

0: Δεν έχω τέτοια επιθυμία

1: Έχω αυτήν την επιθυμία αλλά δεν ικανοποιείται καθόλου.

2: Ικανοποιείτε ελάχιστα

3: Ικανοποιείται μέτρια

4: Ικανοποιείται αρκετά

5: Ικανοποιείται πολύ

Ερωτηματολόγιο:

1. Ικανοποιείται η επιθυμία σας να έχετε έναν σύντροφο, κάποιον με τον οποίο έχετε συναισθηματική και σωματική επαφή και προχωράτε μαζί στην ζωή;

2. Ικανοποιείται η επιθυμία σας να έχετε έναν καλό φίλο / φίλη, κάποιον που νοιάζεται για σας, που εμπιστεύεστε και στηρίζεστε πάνω του στις δύσκολες στιγμές;

3. Υπάρχουν στην ζωή σας άνθρωποι με τους οποίους κουβεντιάζετε κάπου κάπου, χωρίς να σας δένει μια ιδιαίτερη φιλία;

4. Υπάρχουν στην ζωή σας άνθρωποι που σας ενθαρρύνουν και σας συμπαραστέκονται;

5. Υπάρχουν στην ζωή σας άνθρωποι που τους προσφέρετε συναισθηματικά, που καλύπτουν δηλαδή την ανάγκη σας να δίνεται ενθάρρυνση, συμπαράσταση και προστασία;

6. Υπάρχουν στην ζωή σας άνθρωποι με τους οποίους μπορείτε να μοιράζεστε πράγματα που σας ενδιαφέρουν;

7. Στην πληθώρα των περιπτώσεων, πετυχαίνετε τους στόχους που βάζετε;

8. Συνήθως αντεπεξέρχεστε με επιτυχία και ψυχραιμία στις δυσκολίες της καθημερινότητας ακόμα και όταν δεν έχετε βοήθεια από κανέναν;

9. Νιώθετε ότι έχετε την ικανότητα να πείθετε και να επηρεάζετε τους άλλους, να έχετε δηλαδή αντίχτυπο σε όσους σας ενδιαφέρουν;

10. Έχετε την δυνατότητα να αυτοδιαθέτε τον εαυτό σας όπως εσείς επιθυμείτε και όχι όπως σας επιβάλουν οι άλλοι;

11. Έχετε διαθέσιμο χρόνο για να ασχοληθείτε με τα πράγματα και τους ανθρώπους που σας ενδιαφέρουν;
12. Είστε αρκετά αυθεντικοί ή χρειάζεται να προσποιείστε για να γίνεται αποδεκτοί από τους άλλους;

13. Είστε δημιουργικοί; (χωρίς να εννοούμε αποκλειστικά την τέχνη. Μιλάμε για οποιαδήποτε μορφή δημιουργικότητας).

14. Ικανοποιείτε η επιθυμία σας να γνωρίζεται τον εαυτό σας και να ανακαλύπτετε νέες του πτυχές;

15. Ανανεώνετε την ζωή, τα ενδιαφέροντα, τις γνώσεις και ικανότητες σας;

16. Έχει νόημα η ζωή σας;

17. Έχετε την δυνατότητα να εκφράζεστε συναισθηματικά, πνευματικά ή καλλιτεχνικά;

18. Εκτονώνεστε συναισθηματικά ή σωματικά;

19. Ικανοποιείτε η επιθυμία σας να έχετε μια παρέα φίλων με την οποία διασκεδάζεται, βγαίνετε και τα λέτε κάπου-κάπου;

20. Διασκεδάζεται συχνά;

21. Παίζεται κάπου-κάπου; (με τα παιδιά, τα ανίψια ή τους φίλους σας επιτραπέζια ή ηλεκτρονικά παιχνίδια;)

22. Ξεκουράζεστε και κάνετε διακοπές όταν το χρειάζεστε;

Οι επιπτώσεις των ακάλυπτων αναγκών στον οργανισμό και την οικογένεια σας. Βάλτε προτεραιότητες!

Πολλές φορές, προκειμένου να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής των μελών της οικογένειας σας, χάνεστε σε έναν λαβύρινθο υποχρεώσεων και συναγωνισμού με τον χρόνο που είναι πάντα εις βάρος σας: δουλεύεται ακατάπαυστα, έχετε ένα εξουθενωτικό πρόγραμμα, είστε συνέχεια σε υπερένταση και ευερεθιστικότητα και μοιραία, πολλές από τις συναισθηματικές σας ανάγκες, τους τροφοδότες ενέργειας του οργανισμού σας, παραμένουν ακάλυπτές. Με άλλα λόγια, δίνοντας έμφαση στην ικανοποίηση των πρακτικών σας αναγκών, χάνετε την επαφή με τις συναισθηματικές σας ανάγκες και κάποια στιγμή θα βρεθείτε αντιμέτωποι με μια ενεργειακή χρεοκοπία.

Τι εννοούμε; Ο ανθρώπινος οργανισμός κάνει καθημερινά μια υπεράνθρωπη προσπάθεια προκειμένου να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις ξοδεύοντας διαρκώς ενέργεια. Το κατά πόσο όμως αυτήν την ενέργεια την αναπληρώνει, εξαρτάται από την κάλυψη ή μη των δικών σας βασικών αναγκών. Εξαρτάται δηλαδή από το κατά πόσο βάζετε χαρά στην ζωή σας και γεμίζεται τις μπαταρίες σας. Έτσι, αν τα ενεργειακά έξοδα του οργανισμού σας υπερβαίνουν τα έσοδα του, μοιραία κάποια δεδομένη στιγμή η ενεργητικότητα, η αισιοδοξία και η δημιουργικότητα σας θα εκλείψουν, επηρεάζοντας τόσο την λειτουργικότητα σας όσο και την ψυχολογική ισορροπία ολόκληρης της οικογένειας σας. Συνεχής αίσθηση κόπωσης, ατονίας, μελαγχολίας, σωματικοί πόνοι χωρίς παθολογικά αίτια, αϋπνίες, απαισιοδοξία και μειωμένη ενεργητικότητα είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα ανθρώπων που επισκέπτονται κατά καιρούς ψυχολόγους και νιώθουν παγιδευμένοι σε μια ζωή αποκομμένη από τις βαθύτερες ανάγκες και τα θέλω τους.

Ήρθε λοιπόν η ώρα, να βάλετε τις ανάγκες σας σε μια σειρά προτεραιότητας ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

1. Από τις παραπάνω 22 ερωτήσεις-ανάγκες, ξεχωρίστε εκείνες που δεν ικανοποιούνται καθόλου ή σχεδόν καθόλου την συγκεκριμένη περίοδο που κάνετε αυτό το τεστ.
2. Βάλτε σε λίστα πρώτης προτεραιότητας όσες από αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία για σας και γνωρίζεται πως η παρατεταμένη ανικανοποίηση τους σας προκαλεί έντονα λειτουργικά προβλήματα.
3. Βάλτε σε λίστα δεύτερης προτεραιότητας όσες από τις παραπάνω ανάγκες πιστεύετε πως ενώ η ανικανοποίηση τους δεν επηρεάζει σημαντικά την λειτουργικότητα σας, ωστόσο, σας προκαλεί μια γενικότερη ανικανοποίηση από την ζωή σας.
4. Τέλος, βάλτε σε λίστα τρίτης προτεραιότητας όσες από τις παραπάνω ανάγκες θεωρείτε πως αν τις στερείστε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, η διάθεση σας δεν επηρεάζεται.

Έχοντας αυτές τις λίστες σαν οδηγούς επιβίωσης, βρείτε το χρόνο και την θέληση να ασχοληθείτε λιγάκι με τον εαυτό και τα θέλω σας και να διαπραγματευτείτε με τα μέλη της οικογένειας σας τρόπους και λύσεις που θα αυξήσουν την ενεργητικότητα σας και θα σας τονώσουν ψυχολογικά. Να έχετε πάντα στο μυαλό σας πως αφήνοντας ακάλυπτες τις ανάγκες σας, δεν βάζετε σε κίνδυνο μόνο τον εαυτό σας αλλά και την ισορροπία της οικογένειας σας αφού ένας ενεργειακά χρεοκοπημένος γονιός δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν. «Τι έχω ανάγκη αυτήν την περίοδο» είναι η ερώτηση κλειδί για μια συναισθηματικά ισορροπημένη ζωή. Κάντε την λοιπόν συχνά στον εαυτό σας και η απάντηση θα επιφέρει την καλυτέρευση της ποιότητας της ζωής σας!

Μια νότα αισιοδοξίας...

Οι μητέρες του 21ου Αιώνα

Η ζωή της σύγχρονης γυναίκας και μητέρας…

Έχετε σκεφτεί ποτέ, πόσο προκλητικά λίγες είναι οι 24 ώρες της ημέρας, για να χωρέσουν όλα όσα πρέπει να γίνουν από μένα κι από εσένα; Εμάς, τις γήινες, ανθρώπινες, δυναμικές μανούλες, εργαζόμενες και συζύγους που καλούμαστε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων – πώς αλλιώς…Όρθιες.

Είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνεις, ακόμα κι αν έχεις απωθήσει, με κόπο πολύ, την πραγματικότητα σου. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να επιβιώσεις προσωρινά. Υπάρχουν ωστόσο κι άλλες επιλογές, λιγότερο απωθητικές, και περισσότερο λειτουργικές, τόσο για σένα όσο και για την οικογένεια σου.

1. Προσπάθησε να σταματήσεις να εστιάζεις στην λύση των προβλημάτων σου – δοκίμασε να συμβιβαστείς με την πραγματικότητα και να την διαχειριστείς όσο καλύτερα μπορείς.
2. Δες τα πράγματα με ελπίδα και αισιοδοξία. Κάνε μια λίστα με τις υποχρεώσεις, προτεραιότητες και γεγονότα που σε απασχολούν και οργάνωσε έτσι την σκέψη και την καθημερινότητα σου – πάντα εστιάζοντας στην φωτεινή προοπτική των πραγμάτων.
3. Απάντησε σε βασικά ερωτήματα: Πως μπορώ να διαχειριστώ καλύτερα τον χρόνο μου; Ποιες ανάγκες μου δεν ικανοποιώ εδώ και καιρό; Ποιος και πόσο μπορεί να μοιραστεί μαζί μου τις καθημερινές μου υποχρεώσεις και εργασίες;
4. Εστίαζε όσο πιο συχνά μπορείς στα θετικά πράγματα που υπάρχουν γύρω σου και μέσα σου… Πάρε μια βαθιά ανάσα αγκαλιάζοντας τα δώρα της ζωής σου.
5. Επιβράβευε τον εαυτό σου ακόμα και για τα μικρά σου επιτεύγματα.
6. Χαμογέλα το πρωί όταν ξυπνάς…
7. Να τολμάς να λες «ναι, όλα βαίνουν καλός».
8. Υποστήριξε το σώμα και το πνεύμα σου με καλή διατροφή, γυμναστική και χαλάρωση. Ακόμα και μέσα στην ασφυκτική σου καθημερινότητα, βρες λίγο χρόνο για ΣΕΝΑ!
9. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από ένα καλό εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Πρόγραμμα για το σπίτι, για το φαγητό, για τις εξωτερικές δουλειές, για τον εαυτό σου, για τα ψώνια, για τις εξόδους.

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται ακατόρθωτα, όταν ο χρόνος τρέχει και όλοι περιμένουν, απαιτούν, θεωρούν, χρειάζονται…Εσένα και τις υπηρεσίες σου! Ωστόσο, επειδή εκτός από τους σημαντικούς ρόλους που πρεσβεύεις είσαι και άνθρωπος, καλό θα ήταν να μην υπερεκτιμάς τις δυνάμεις σου και να μην φτάνεις στα όρια των αντοχών σου. Όλα μπορούν να γίνουν, όχι όμως σε 24 ώρες… Συμβιβάσου με αυτό και ζήσε την ευτυχία που κρύβεται σε κάθε σου μέρα έστω και αν σε περιμένει μια σκληρή πραγματικότητα που μοιάζει κάπως έτσι:   

Να αγοράσω την γραφική ύλη που ζήτησαν στο σχολείο  

Να σιδερώσω  
Να ξεσκονίσω  
Να θυμηθώ να στείλω ένα σημαντικό email  
Να περάσω από τους γονείς μου 
Να κοιμίσω τα παιδιά  
Να επιστρέψω τα dvd 
Να κάνω τα παιδιά μπάνιο  
Να τηλεφωνήσω στην κολλητή μου που γιορτάζει  
Να κανονίσω το πάρτι της κόρης μου  
Να πάω σούπερ μάρκετ 
Να πάω τα παιδιά κούνιες
Να τηλεφωνήσω σε συγγενείς που σκέφτομαι  
Να αλλάξω σεντόνια  
Να βάλω σκούπα  
Να μαγειρέψω  
Να προετοιμαστώ για την δουλειά μου  
Να πληρώσω τους λογαριασμούς  
Να πάρω δώρο για το πάρτι που θα πάμε το Σάββατο 
Να κατεβάσω τα ρούχα της σεζόν  
Να είμαι αισιόδοξη  
Να βάζω στόχους  
Να χαμογελάω  
Να προσέχω τον εαυτό μου  
Να ονειρεύομαι  
Να βάλω ξυπνητήρι  
Να ετοιμάσω τις τσάντες των παιδιών για το σχολείο  
Να διαβάσω τα παιδιά  
Να πάω τα παιδιά σε παιδικό πάρτι  
Να κλείσω ραντεβού με την παιδίατρο  
Να πάω τα παιδιά σχολείο  
Να πάρω τα παιδιά από το σχολείο  
Να ετοιμάσω το τραπέζι  
Να μαζέψω το τραπέζι  
Να πάρω δώρο για την βάφτιση της Κυριακής 
Να πλύνω τις κουρτίνες.....
..........................................
..........................................
.........................................

Περί μοναξιάς λόγος...

Μοναξιά μου όλα... μοναξιά μου τίποτα...

"Η μοναξιά είναι σκληρό πράγμα" έλεγε η γιαγιά μου. Μάλλον την ίδια άποψη συμμερίζονται και όλοι εκείνοι που, από φόβο μην τυχόν και μείνουν μόνοι, συντηρούν σχέσεις και συνήθειες που όμως δεν τους κάνουν πια ευτυχισμένους. Ο φόβος της μοναξιάς είναι αδυσώπητος. Αυτός ευθύνεται για τις δυστυχισμένες υπάρξεις που κυκλοφορούν ανάμεσα μας, για εκατομμύρια αποτυχημένους γάμους, για ψυχικά ταλαιπωρημένα παιδιά, για την άνθηση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων και των ψυχικών διαταραχών.

Ως κοινωνικά όντα, μαθαίνουμε από μικροί να συνυπάρχουμε με άλλους ανθρώπους, να εξαρτόμαστε από αυτούς, να μας χρειάζονται, να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε. Μαθαίνουμε να δουλεύουμε διαρκώς, να παλεύουμε για τα όνειρα και τους στόχους μας, να δημιουργούμε και να εξελισσόμαστε γιατί διαφορετικά πεθαίνουμε. Δεν υπάρχει ποτέ χρόνος για να βαρεθούμε, για να μείνουμε μόνοι, για να νιώσουμε την μοναξιά στο πετσί μας. Δεν μας το επιτρέπουν οι συνθήκες της ζωής μας και η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε.

Κι όμως η μοναξιά, είναι τόσο σημαντική, είναι τόσο ευεργετική για την ψυχική μας υγεία και την ευτυχία μας. Μέσα από αυτήν, αναγνωρίζεις πτυχές του εαυτού σου που δεν ήξερες καν πως υπάρχουν, βρίσκεις ενδιαφέροντα και ασχολίες που δεν ήξερες πως μπορείς να διαπρέψεις, ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και τα θέλω σου αποκτώντας έτσι αυτογνωσία και ξεπερνάς έναν από τους μεγαλύτερους φόβους σου - αυτόν της μοναξιάς!

Για να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις, δεν λέω πως οι άνθρωποι που είναι εγκαταλελειμμένοι στις δυστυχίες και τους πόνους τους, ξεχασμένοι απ' όλους, πρέπει να νιώθουν ευγνωμοσύνη για την μοναξιά τους. 

Λέω απλά πως κανείς δεν πρέπει να φοβάται να μείνει μόνος του, ούτε να συμβιβάζεται με σχέσεις και συνήθειες που δεν του προσφέρουν την παραμικρή ευχαρίστηση, απλά και μόνο γιατί κυριεύεται από τον φόβο της μοναξιάς. Δεν είναι θηρίο... Είναι σύμμαχος του εαυτού μας, αυτού που δεν προλάβαμε να ανακαλύψουμε και να σφυρηλατήσουμε έτσι όπως θέλαμε, εξαιτίας των κοινωνικών προτύπων και των συνθηκών μεγαλώματος μας. 

Δώστε μια ευκαιρία στον εαυτό σας - περάστε ποιοτικό χρόνο μαζί του και να είστε σίγουροι πως θα σας μαγέψει! Ο δρόμος για την ευτυχία είναι ανοιχτός για όλους - αν θα τον περπατήσεις ή όχι εξαρτάται από τις επιλογές που θα κάνεις, τους φόβους που θα καταπολεμήσεις και την δουλειά που θα κάνεις με τον εαυτό σου. Ποτέ δεν είναι αργά...        

Γκρίνια

Η πάγια τακτική της γκρίνιας!

Σε κάθε γωνιά της γης, άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων και ηλικιών, για διαφορετικούς λόγους και με διαφορετικές αφορμές, τείνουν καθημερινά να υιοθετούν την "πάγια τακτική της γκρίνιας"... Γκρίνια για την κίνηση στους δρόμους, γκρίνια για το λεωφορείο που αργεί, γκρίνια για τον μισθό τους που μειώθηκε, γκρίνια για τον σύντροφο τους που αργεί να γυρίσει από την δουλειά, γκρίνια γιατί δεν έχουν ελεύθερο χρόνο κ.ο.κ. 
Όλη τους η ημέρα, γεμάτη απαισιόδοξες σκέψεις, το πρόσωπο τους θλιμμένο, η ψυχή τους μαυρισμένη. Σπαταλάνε το χρόνο και την ενέργεια τους, γκρινιάζοντας για όσα δεν έχουν, για όσα δεν μπορούν να αποκτήσουν, για οτιδήποτε στραβό συμβαίνει στον κόσμο, ακόμα και για τις επιλογές τους, που τώρα βλέπουν πως δεν ανταποκρίνονται στις αρχικές τους προσδοκίες. 
Τα παράπονα ωστόσο και η γκρίνια, μόνο αλλαγή δεν επιφέρει στις ζωές τους. Αντιθέτως, αυτή η τακτική της αυτό-λύπησης, της μιζέριας και της απαισιοδοξίας, γίνεται αρρώστια στο αίμα τους, μια αρρώστια που δύσκολα μπορεί κανείς να θεραπεύσει, αν δεν ευαισθητοποιηθεί πρώτα και δεν συνειδητοποιήσει τις βλαβερές συνέπειες που έχει, τόσο στον ίδιο όσο και στους γύρω του. 
Κι εγώ, όπως κι εσύ, που διαβάζεις τώρα αυτό το άρθρο, πέρασα αρκετά μεγάλα διαστήματα της ζωής μου γκρινιάζοντας για πράγματα που δεν μπορούσα να βλέπω, να σκέφτομαι ή να βιώνω. Η κάθε μου μέρα ήταν ίδια με την προηγούμενη και καρμπόν της επόμενης, μέχρι την στιγμή που συνειδητοποίησα πως με την γκρίνια και τα παράπονα δεν εξελίσσομαι, δεν προχωράω. 


Για να βοηθήσετε τον εαυτό σας να απεγκλωβιστεί από αυτήν την αρρωστημένη συνήθεια, αρκεί να σκεφτείτε τα ακόλουθα και να ρωτήσετε τον εαυτό σας:


1. Για ποια πράγματα γκρινιάζω; Τι είναι αυτό που πραγματικά με ενοχλεί; Είναι τόσο σημαντικό ή μήπως εγώ το μεγενθύνω με τον αρνητικό τρόπο σκέψης μου και το καταθλιπτικό μου συναίσθημα; Μήπως θα ήταν προτιμότερο να εκφράζω αυτό που πραγματικά με ενοχλεί αντί να γκρινιάζω όλη την ημέρα επειδή δεν μπορώ να μοιραστώ την πηγή της δυσαρέσκειας μου; 


2. Κάντε μια δήλωση και δεσμευτείτε σε αυτήν : "Από σήμερα, θα σταματήσω να παραπονιέμαι". Δεν έχει πραγματικά κανένα νόημα να παραπονούμαστε για πράγματα που δεν έχουμε. Σπαταλάμε τον χρόνο μας και την ενέργεια μας σε μια παθητική ενέργεια χωρίς αποτέλεσμα. Αντί να "ζηλεύετε" την ευτυχία και την ευημερία των άλλων, εστιάστε στον τρόπο που μπορείτε να την αποκτήσετε. Είναι μια πολύ πιο εποικοδομητική ενέργεια από μέρους σας.

3. Σκεφτείτε τα πράγματα που είναι πιο σημαντικά για σας. Για μένα είναι η υγεία και η οικογένεια μου. Όταν είμαι υγιής και η οικογένεια μου είναι καλά, δεν έχω κανένα λόγο να παραπονιέμαι και να γκρινιάζω. Οτιδήποτε στραβό κι αν μου συμβεί, ξέρω πως μπορώ να το αντιμετωπίσω αρκεί να σκέφτομαι θετικά και να βλέπω τα πράγματα από την φωτεινή τους πλευρά.


4. Ποιος είπε ότι με το να γκρινιάζεις και να παραπονιέσαι κερδίζεις την προσοχή των άλλων; Ακόμα κι αν αυτό συμβεί κάποιες φορές, κανείς δεν αντέχει δίπλα του ανθρώπους που σκέφτονται απαισιόδοξα και διαρκώς γκρινιάζουν. Είναι πολύ κουραστικό δεν συμφωνείτε; Νομίζω πως θα είστε πραγματικά ευτυχής όταν καταφέρετε να κερδίσετε την προσοχή των άλλων με τον τρόπο που ζείτε και σκέφτεστε παρά με την παράδοξη και χειριστική συμπεριφορά της γκρίνιας. 


5. Για το τέλος, πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό να σκέφτεστε πάντα τα υπέροχα πράγματα που συμβαίνουν στην ζωή σας - τις ευλογίες σας, τους λόγους της ύπαρξης σας, τις στιγμές και τα πρόσωπα εκείνα που σας κάνουν να χαμογελάτε και να νιώθετε ευτυχισμένοι. Κάντε μια λίστα που διαρκώς θα εμπλουτίζετε με στιγμές, πρόσωπα, εικόνες που είναι σημαντικές για εσάς. Κάθε φορά που θα σας πιάνει το παράπονο, ή θα γυρνάτε στην τακτική της γκρίνιας, αρχίστε να την διαβάζετε.Τίποτα στον κόσμο δεν είναι πιο σημαντικό από αυτήν την λίστα... Επικεντρωθείτε στα θετικά της ζωής σας και βάλτε ρεαλιστικούς στόχους. Για την γκρίνια και τα παράπονα δεν υπάρχει χώρος στην ζωή εκείνων που θέλουν να παλέψουν για τους στόχους και τα οράματα τους.