Ενδοσχολική βία

Loading...

24 Ιουν 2012

Οι παιδικές ασθένειες και η ψυχολογία των γονιών


Όταν τα παιδιά αρρωσταίνουν...


Η Μελίνα ανέβασε πυρετό... φαντάστηκα πως θα είναι μια παροδική αδιαθεσία και πως μέσα σε 1-2 μέρες θα είναι μια χαρά. Όταν έκανα αυτές τις σκέψεις, σίγουρα η τύχη γέλαγε μαζί μου. Το κοριτσάκι μου ταλαιπωρήθηκε για αρκετές μέρες με υψηλό πυρετό, κομμάρες, ενοχλητικό βήχα που δεν την άφηνε να ησυχάσει και να ξεκουραστεί, γκρίνια, κλάματα, ανορεξία, εφιάλτες... Τις πρώτες μέρες οι αντοχές μου ήταν στο ζενίθ τους και έτσι μπορούσα να ανταπεξέρχομαι στα αδιάκοπα καλέσματα της, στο ξενύχτη, στην φροντίδα του σπιτιού και του γιου μου που όπως καταλαβαίνετε, τα δικά του θέλω δεν σταματούν εξαιτίας της ασθένειας της αδερφής του. Μέσα σε όλά αυτά, έπρεπε να βρίσκω χρόνο για να προετοιμάζω τα ραντεβού μου, να ενημερώνω το bolg μου, να διαβάζω και να δουλεύω. Δύσκολο; 
Το δύσκολο δεν είναι αυτό - είναι που πρέπει να αντεπεξέλθεις όταν οι αντοχές σου σε εγκαταλείπουν, το πρόγραμμα και η ρουτίνα σου αναστατώνεται, η κλεισούρα  στην δίνει στα νεύρα και οι ανησυχίες σου, οι σκέψεις σου, η ψυχολογία σου  χαλάει εξαιτίας της γκρίνιας τους και ασφαλώς της σωματικής σου κούρασης. Χωρίς υπομονή και ψυχικά αποθέματα δύναμης, καλείσαι να είσαι εκεί χαμογελαστός/ή και υπομονετικός/η... αυτό είναι το δύσκολο!
Και βέβαια, τα πράγματα δεν σταμάτησαν εκεί για μένα. Αρρώστησε και ο γιος μου με αποτέλεσμα να περνάω το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας δίνοντας αντιβίωση στην Μελίνα, κάνοντας aerolin στον Γιάννη, δίνοντας αντιπυρετικό στην μικρή και μετά στον μεγάλο. Κι όλα αυτά σε διαφορετικές ώρες... κατά την διάρκεια της ημέρας πηγαινοέρχομαι από το πλευρό του ενός στο πλευρό του άλλου, ικανοποιώ τις ανάγκες τους και εξαιτίας της κατάστασης τους, πολλές από τις επιθυμίες τους, βλέπω Bob σφουγγαράκι και Barbie, ετοιμάζω γεύματα και χυμούς που καταλήγω να καταναλώνω εγώ γιατί η όρεξη τους δεν είναι και στα καλύτερα της και ανησυχώ... έπεσε ο πυρετός; νιώθουν καλύτερα; θα πάρει ο Γιάννης το φάρμακο του σε μια ώρα ή θα μου βγάλει πάλι την ψυχή μέχρι να τον καταφέρω να ανοίξει το στόμα του; Κι αν το κάνει πάλι εμετό; 
Ξέρω πως όσοι από εσάς έχετε παιδιά, με καταλαβαίνετε! Είναι συνηθισμένες μέρες και καταστάσεις που όλοι λίγο ή πολύ έχουμε περάσει και θα ξανά-περάσουμε στο μέλλον. 
Το θέμα είναι πώς θα διαχειριστούμε εμείς ως γονείς, την πεσμένη μας ψυχολογία, την κούραση, τις ανησυχίες μας, την μονοτονία και την γκρίνια των παιδιών. Υπάρχουν αλήθεια σανίδες σωτηρίας για το διάστημα που τα παιδιά είναι άρρωστα και περνάνε όλη τους την ημέρα στο σπίτι; Πιστέψτε με, όσα δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, υπάρχουν. 

1. Προσπαθήστε να βρείτε λίγο χρόνο για τον εαυτό σας για να απολαύσετε έναν ωραίο καφέ, μια συζήτηση με τον/την κολλητή σας στο τηλέφωνο, ένα μπανάκι ή οτιδήποτε άλλο θεωρείτε ότι θα σας ξεκουράσει λιγάκι ψυχολογικά. 
2. Ζητήστε από φίλους και συγγενείς να σας επισκέπτονται έτσι ώστε να έχετε παρέα και βοήθεια κατά την διάρκεια της ημέρας.
3. Σχεδιάστε... τι θα κάνετε όταν τα παιδιά γίνουν καλά και η ζωή σας μπει ξανά στην κανονική της ροή. 
4. Υποσχεθείτε στον εαυτό σας ότι αμέσως μετά την ανάρρωση τους θα κάνετε κάτι ανανεωτικό για τον εαυτό σας - ότι κι αν είναι αυτό, θα έχετε κάτι να περιμένετε. 
5. Προσπαθήστε να είστε σε επαφή με ανθρώπους που καθησυχάζουν τις ανησυχίες σας (παιδίατρο, σύζυγο κτλ). 
6. Μην υπερφορτώνεται την ημέρα σας με υποχρεώσεις και δουλειές που δεν μπορείτε να φέρετε εις πέρας. Αυτό μόνο νεύρα να εκνευρισμό θα σας προκαλέσει. Βάλτε προτεραιότητες και μεταφέρετε για την επόμενη εβδομάδα κάποιες δραστηριότητες που δεν επείγουν. 
7. Ζητήστε βοήθεια από γονείς για φίλους αναφορικά στα ψώνια, τις δουλειές του σπιτιού και το μαγείρεμα. Τώρα το μόνο που πρέπει να σας ενδιαφέρει είναι η υγεία και η ανάρρωση των παιδιών σας. 
8. Βάλτε υπενθυμίσεις στο κινητό σας για τις ώρες που παίρνουν τα παιδιά την αντιβίωση τους (ή οποιαδήποτε άλλη αγωγή). Με αυτόν τον τρόπο δεν θα αγχώνεστε μήπως ξεχάστε ή παραλείψετε κάποια δόση. 
9.  Σκεφτείτε θετικά. Αυτό το διάστημα θα είναι σύντομα μια ανάμνηση και η ζωή σας θα μπει ξανά στους κλασσικούς της ρυθμούς. Με υπομονή, επιμονή και πολύ πολύ αγάπη, όλα θα πάνε καλά!

Περαστικά σας!













Δεν υπάρχουν σχόλια: